Love, love, love (x 3)

There's nothing you can do that can't be done
Nothin' you can sing that can't be sung
Nothin' you can say, but you can learn how to play the game
It's easy...

Nothin' you can make that can't be made
No one you can save that can't be saved
Nothin' you can do, but you can learn how to be you in time
It's easy...

All you need is love
All you need is love
All you need is love, love
Love is all you need (x2)

Nothin' you can know that isn't known
Nothin' you you can see that isn't shown
Nowhere you can be that isn't where you're meant to be
It's easy...

All you need is love
All you need is love
All you need is love, love
Love is all you need

All you need is love (All together now)
All you need is love (Everybody)
All you need is love, love
Love is all you need

Love is all you need
(Love is all you need) (x13)

(Yesterday)

Love is all you need
(Love is all you need) (x3)

(She loves you yeah, yeah, yeah) (x2)


Το «All You Need Is Love» κυκλοφόρησε στα μέσα του καλοκαιριού του 1967 και περιλαμβάνεται στο δίσκο «Yellow Submarine» (εκτός από τις Η.Π.Α. όπου είχε συμπεριληφθεί στο «Magical Mystery Tour»).

Το τραγούδι γράφτηκε ειδικά για τα εγκαίνια του δορυφορικού προγράμματος του BBC και συγκεκριμένα για την τηλεοπτική εκπομπή «Our World», την πρώτη εκπομπή που μεταδόθηκε μέσω δορυφόρου ζωντανά σε όλο τον κόσμο.
Εν’ όψη του σημαντικού αυτού γεγονότος, ο βρετανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ζήτησε από τους Beatles να γράψουν ένα καινούργιο τραγούδι, το οποίο να περιέχει ένα απλό μήνυμα που θα μπορούσε να γίνει κατανοητό από τους τηλεθεατές όλων των εθνικοτήτων, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής ή θρησκείας.
Η εκπομπή, διάρκειας 6 ωρών, προβλήθηκε στις 25 Ιουνίου του 1967 σε 31 χώρες και την παρακολούθησαν περίπου 400.000.000 άτομα. Το show περιλάμβανε μουσική απ’ όλο τον κόσμο. Συμμετείχαν 14 χώρες και οι Beatles αντιπροσώπευαν την Αγγλία. Σ’ εκείνη την εκπομπή παρουσίασαν για πρώτη φορά το «All You Need Is Love».

Στις συνεντεύξεις που συνόδευαν τη σειρά «The Beatles Anthology», τόσο ο Paul McCartney όσο και ο George Harrison δεν ήταν σίγουροι κατά πόσο το τραγούδι γράφτηκε ειδικά γι’ αυτή την εκπομπή.
Paul McCartney: «Δεν νομίζω ότι γράφτηκε ειδικά για την εκπομπή, αλλά ήταν ένα από τα τραγούδια που είχαμε ήδη έτοιμα. Έχω την αίσθηση ότι ήταν απλά ένα από τα τραγούδια του John που έφερε στα Olympic Studios. Όταν το ηχογραφήσαμε είπαμε “Να, αυτό πρέπει να πούμε”. Δεν νομίζω πραγματικά ότι γράφτηκε για την εκπομπή».
Εντούτοις, ο George Martin (παραγωγός των Beatles) και ο Ringo Starr επιβεβαιώνουν το αντίθετο.

Το τραγούδι το έγραψε ο John Lennon αν και ως δημιουργοί αναφέρονται –όπως στα περισσότερα τραγούδια των Beatles- οι John Lennon και Paul McCartney. Το «All You Need Is Love» γράφτηκε μέσα σε δύο εβδομάδες. Ο Lennon κατά κάποιο τρόπο απηύθυνε το μήνυμα που πρώτη φορά προσπάθησε να περάσει με το τραγούδι «The Word» που υπήρχε στο δίσκο «Rubber Soul» (1965). Άλλωστε είναι γνωστό ότι ο Lennon ήταν συνεπαρμένος από τη δύναμη των συνθημάτων που ένωναν τους ανθρώπους και δεν φοβόταν ποτέ να δημιουργήσει τέχνη μέσα από την προπαγάνδα. Όταν το 1971 ρωτήθηκε αν τα τραγούδια του «Give Peace A Chance» και «Power To The People» ήταν προπαγανδιστικά, εκείνος απάντησε: «Φυσικά! Όπως ήταν και το “All You Need Is Love”. Είμαι ένας επαναστατικός καλλιτέχνης. Η τέχνη μου είναι αφοσιωμένη στην αλλαγή».
Ο Lennon ήταν ίσως ο μοναδικός που είχε τη δύναμη, μέσω ενός τραγουδιού, να αλλάξει τον τρόπο που βλέπει κάποιος τη ζωή. Έτσι, ανέλαβε εκείνος να γράψει το τραγούδι και η πρώτη πρόταση που σκέφτηκε ήτανε: «Αγάπη, που υπερνικά όλα τα εμπόδια και τα σύνορα».

Ο Lennon δεν θυμόταν πάντα τους στίχους των τραγουδιών. Για την τηλεοπτική εμφάνιση των Beatles, είχε γράψει τους στίχους σε ένα κομμάτι χαρτί για να μην τους ξεχάσει. Όταν τελείωσε η παράσταση, ο John Lennon ξέχασε το χαρτί με τους στίχους στο τηλεοπτικό στούντιο ή απλά το άφησε σαν να ήταν πλέον για τα σκουπίδια. Όμως κάποιος συνεργάτης της εκπομπής το πήρε και το κράτησε ως αναμνηστικό. Έτσι, το πρωτότυπο χειρόγραφο του Lennon διασώθηκε και 38 χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του 2005, πουλήθηκε σε ένα ιδιωτικό συλλέκτη έναντι 1.000.000 βρετανικών λιρών!

Αν και το μήνυμα του τραγουδιού είναι προφανές και απλό, για άλλη μια φορά ο τρόπος που το μεταδίδουν οι Beatles το κάνουν να φαίνεται μοναδικό και πρωτότυπο. Δεν λείπει, βέβαια, και η αίσθηση του χιούμορ που πάντα χαρακτήριζε τους Beatles.

Από μουσικής άποψης το «All You Need Is Love» είναι πολύ ασυνήθιστο. Αρχίζει με την εισαγωγή του εθνικού ύμνου της Γαλλίας, την περίφημη «Μασσαλιώτιδα».
Ο αρχικός τίτλος της «Μασσαλιώτιδας» ήταν «Πολεμικό Άσμα για τη Στρατιά του Ρήνου» («Chant De Guerre De L’ Armée Du Rhin») και γράφτηκε στο Στρασβούργο, κατόπιν παραγγελίας του Δημάρχου, από τον λοχαγό του Μηχανικού Claude Joseph Rouget de Lisle στις 25 Απριλίου του 1792, τη νύχτα της κήρυξης του πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας.
Το πολεμικό αυτό άσμα μετονομάστηκε σε «Μασσαλιώτιδα» όταν στις 30 Ιουλίου του ίδιου έτους, το τραγουδούσαν κατά την είσοδό τους στο Παρίσι οι στρατιώτες που ήρθαν από τη Μασσαλία και οι οποίοι συμμετείχαν αργότερα στην εξέγερση της 10ης Αυγούστου 1792, η οποία οδήγησε στην κατάργηση της μοναρχίας. Στις 14 Ιουλίου 1795 έγινε ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας και για πολλά χρόνια ήταν ο Ύμνος του Διεθνούς Επαναστατικού και Αριστερού Κινήματος. Ίσως λόγω του συμβολισμού της «Μασσαλιώτιδας» το απόσπασμά της αντιπαραβάλλεται με το θέμα του τραγουδιού των Beatles.

Λέγεται ότι οι Beatles επίτηδες χρησιμοποίησαν τον γαλλικό εθνικό ύμνο στην εισαγωγή του τραγουδιού επειδή ήθελαν να πειράξουν τους… περήφανους Βρετανούς πολιτικούς. Έτσι, οι πολιτικοί θα έμεναν έκπληκτοι όταν το πρώτο πράγμα που θα άκουγαν από αυτό το σημαντικό τηλεοπτικό και πολιτιστικό γεγονός, που έβλεπε όλος ο κόσμος, θα ήταν ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας!
Παρόλα αυτά, η πιο πιθανή εκδοχή είναι ότι -λόγω της διεθνούς προβολής της εκπομπής- σκόπιμα οι Beatles έδωσαν μία αίσθηση διεθνικότητας στο τραγούδι χρησιμοποιώντας μουσικά στοιχεία από διάφορες χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων και τον εθνικό ύμνο της Γαλλίας στην εισαγωγή.

Οι Beatles δεν ήταν οι πρώτοι ούτε οι μοναδικοί που χρησιμοποίησαν το γαλλικό εθνικό ύμνο. Άλλωστε είχε ήδη προηγηθεί από το 1880 ο Τσαϊκόφσκι με την περίφημη «Ouverture 1812» ενώ στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλοι. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1970, ο Serge Gainsbourg ηχογράφησε στη Τζαμάικα μία reggae εκτέλεση του εθνικού ύμνου, με τίτλο «Aux Armes et cetera», μαζί με τους Robbie Shakespeare, Sly Dunbar και Rita Marley στη χορωδία. Το αποτέλεσμα της ηχογράφησης αυτής ήταν να δεχτεί ο τραγουδιστής απειλές κατά της ζωής του από βετεράνους του Γαλλοαλγερινού Πολέμου!

Η δομή του «All You Need Is Love» είναι κάπως πολύπλοκη. Το κύριο μέρος του τραγουδιού (τα κουπλέ) έχουν τον πολύ σπάνιο και ασυνήθιστο –ειδικά για τα δυτικοευρωπαϊκά δεδομένα- ρυθμό των 7/4. Εντούτοις δύο μέτρα είναι στα 7/4, ένα στα 8/4 και το τελευταίο και πάλι 7/4 οπότε και εισάγονται τα δεύτερα φωνητικά («Love, love, love») πάνω στα οποία μπαίνει ο John Lennon τραγουδώντας τους αινιγματικούς στίχους του πρώτου κουπλέ.
Αντιθέτως, το ρεφρέν είναι πιο απλό: το «All You Need Is Love» επαναλαμβάνεται σε χρόνο 4/4, με τα κόρνα να απαντάνε, αλλά κάθε ρεφρέν έχει επτά μέτρα (σε αντίθεση με τα συνηθισμένα οκτώ) με το έβδομο μέτρο να μετράει 6/4 και να δίνει συνέχεια στο κουπλέ με ρυθμό 7/4.

Ο Lennon είχε πειραματιστεί και τα προηγούμενα χρόνια σε τραγούδια με μικτούς χρόνους. Tο τραγούδι «We Can Work It Out», που είχε γράψει ο Paul McCartney και κυκλοφόρησαν οι Beatles το 1965, περιείχε μία γέφυρα 16 μουσικών μέτρων την οποία συνέθεσε ο John Lennon και στην οποία έβαλε δύο σειρές από 4 μέτρα των 4/4 και 4 μέτρα των 3/4.
Με τη σειρά του, ο John Lennon είναι πιθανόν να έδωσε την έμπνευση στους The Band να τολμήσουν να γράψουν τραγούδια με ασυνήθιστους χρόνους (στον δεύτερο δίσκο των The Band, που κυκλοφόρησε το 1969 με τίτλο το όνομα του συγκροτήματος, υπάρχει το τραγούδι «Jawbone» το οποίο είναι γραμμένο σε χρόνο 6/4).

Στο μακρύ fade-out στο τέλος του τραγουδιού, κι αφού έχει προηγηθεί ένα μάλλον απογοητευτικό σόλο κιθάρας, ακούμε αποσπάσματα από διαφορετικά είδη μουσικής ώστε να αντιπροσωπεύεται η διαφορετικότητα της κουλτούρας μεταξύ των λαών: οι δύο piccolo τρομπέτες παίζουν το «2-Part Invention No 8 in F» του Γερμανού συνθέτη Johann Sebastian Bach (αν και πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένου και του παραγωγού των Beatles, George Martin, αναφέρουν λανθασμένα ότι το απόσπασμα του Bach είναι από το «Brandenburg Concerto No 2»), τα έγχορδα παίζουν το αγγλικό παραδοσιακό τραγούδι «Greensleeves» και το σαξόφωνο παίζει το «In The Mood» του Αμερικανού συνθέτη Glenn Miller (για το τελευταίο οι Beatles αναγκάστηκαν να πληρώσουν ένα ποσό για τα πνευματικά δικαιώματα καθώς το κομμάτι ήταν σχετικά πρόσφατο και καλυπτόταν ακόμα από το νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας).
Επίσης, στο τέλος, ακούγεται ένα απόσπασμα από το «Prince of Denmark’s March» που συνέθεσε το 1699 ο Άγγλος συνθέτης Jeremiah Clarke. Παράλληλα με το fade-out ακούγεται ο John Lennon να τραγουδάει το ρεφρέν από το τραγούδι «She Loves You», μία από τις μεγάλες επιτυχίες που είχαν γνωρίσει οι Beatles το 1963. Ποιος, όμως, ήταν ο λόγος που χρησιμοποιήθηκε το «She Loves You» στο τέλος του «All You Need Is Love»; Κατά μία εκδοχή, ήταν ένα αστείο του John Lennon που ξεκίνησε από μία συνέντευξη που έδωσε το 1964 όταν είχε πει ότι δεν θα τραγουδήσει το «She Loves You» για δύο χρόνια. Έτσι, αφού πέρασαν τα δύο χρόνια αποφάσισε να κάνει αυτό το αστείο παρωδώντας τον εαυτό του!
Κατά μία άλλη εκδοχή ήταν απλά ένα ειρωνικό σχόλιο του Lennon για το μοντάζ των διαφορετικών τραγουδιών που ακούγονται στο τέλος. Για τον ίδιο λόγο ακούγεται να ερμηνεύει και τη λέξη «yesterday», όπως ακούγεται στο ομώνυμο πασίγνωστο τραγούδι των Beatles. Βέβαια οι οπαδοί της θεωρίας που θέλει τον Paul McCartney να ήταν ήδη πεθαμένος θεωρούν ότι δεν λέει «yesterday» αλλά «yes, he’s dead».

«Το “All You Need Is Love’’ ήταν τραγούδι του John. Έριξα μερικές ιδέες, όπως έκαναν και άλλα μέλη του συγκροτήματος, αλλά κατά ένα μεγάλο μέρος ήταν ιδέες όπως το να τραγουδήσουμε το “She Loves You’’ και το “Greensleeves’’ ή άλλα τέτοια ανόητα πραγματάκια στο τέλος, όπως τελικά κάναμε επί τόπου» (Paul McCartney, 1994).

Βλέποντας το video από εκείνη την εμφάνιση των Beatles (η ασπρόμαυρη εικόνα του video χρωματίστηκε αρκετά χρόνια αργότερα προκειμένου να συμπεριληφθεί στο «The Beatles Anthology»), αυτό που μπορεί να διακρίνει κανείς –εκτός από τα… τεράστια ακουστικά της εποχής- είναι ότι όλοι, πλην του Ringo, κάθονται σε σκαμνιά και ο John Lennon τραγουδάει μασώντας μανιωδώς μία τσίχλα! Φαίνεται πως, παρά το γεγονός ότι ο Lennon φαινόταν αδιάφορος, στην πραγματικότητα ήταν αρκετά νευρικός αναλογιζόμενος, ίσως, το πιθανό μέγεθος του διεθνούς ακροατηρίου.

Ο Paul McCartney έβαλε ένα τριαντάφυλλο στ’ ακουστικά του. Αντίθετα με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, ο McCartney δεν το έκανε για να ταιριάζει με το θέμα του τραγουδιού αλλά για να πικάρει τον John Lennon με τον οποίο είχαν μία διαφωνία πριν από το show. Συγκεκριμένα, ο Lennon επέμενε στον McCartney να φορέσει πράσινα. Από αντίδραση ο McCartney τριγύρναγε στο studio για να βρει να φορέσει κάτι κόκκινο μέχρι που βρήκε ένα βάζο με τριαντάφυλλα έξω από το καμαρίνι του George Harrison. Στο show ο McCartney κάνει τη δεύτερη φωνή και είναι αυτός που φωνάζει «All together now» και «everybody».

Η σκηνή, στην οποία εμφανίστηκαν οι Beatles, ήταν γεμάτη από μπαλόνια και από ταμπέλες οι οποίες έγραφαν σε τέσσερις διαφορετικές γλώσσες το μήνυμα «All You Need Is Love».
Ο Beatles δεν εμφανίστηκαν μόνοι τους στο show. Στο studio υπήρχε και ένα μικρό ακροατήριο από διάφορες μεγάλες προσωπικότητες της ροκ μουσικής και φίλους των Beatles, οι οποίοι κάθονταν στο πάτωμα και συνόδευαν το συγκρότημα στο ρεφρέν. Ανάμεσά τους ήταν ο Mick Jagger, ο Keith Richards, ο Eric Clapton, η Patti Boyd (σύζυγος του George Harrison με την οποία ήταν ερωτευμένος ο Eric Clapton και για την οποία έγραψε το «Layla», αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία), η Marianne Faithfull, ο Keith Moon, η Jane Asher (τότε φιλενάδα του Paul McCartney), ο Mike McCartney (αδερφός του Paul), ο Graham Nash (του γνωστού συγκροτήματος Crosby, Stills, Nash & Young) και ο συγγραφέας Hunter Davies.

Επίσης, τους Beatles συνόδευε και μία μικρή ορχήστρα την οποία διηύθυνε ο Mike Vickers, πρώην σαξοφωνίστας των Manfred Mann. Η ορχήστρα αποτελούνταν από τους: Sidney Sax (βιολί), Patrick Halling (βιολί), Eric Bowie (βιολί), John Ronayne (βιολί), Lionel Ross (τσέλο), Jack Holmes (τσέλο), Rex Morris (σαξόφωνο τενόρο), Don Honeywill (σαξόφωνο τενόρο), Evan Watkins (τρομπόνι), Harry Spain (τρομπόνι), Jack Emblow (ακορντεόν), Stanley Woods (τρομπέτα) και ο David Mason (piccolo τρομπέτα).

Αν και κατά τη διάρκεια της εκπομπής το «All You Need Is Love» παίχτηκε ζωντανά, ένα μέρος του ήταν ήδη προηχογραφημένο καθώς το πεδίο της παραγωγής ήταν πολύ μεγάλο και κάποια όργανα και μέρη του τραγουδιού έπρεπε να προηχογραφηθούν. Οι Beatles ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις ήδη από τις 14 Ιουνίου. Μετά την εκπομπή ακολούθησαν και άλλες πρόσθετες ηχογραφήσεις ενώ η φωνή του John Lennon ξαναγράφτηκε μερικές ώρες μετά την εκπομπή αφού ο ίδιος δεν έμεινε ικανοποιημένος από την ερμηνεία του και ζήτησε να ξαναηχογραφήσει στο στούντιο κάποια σημεία που τραγουδούσε μόνος του ώστε να χρησιμοποιηθούν για την κυκλοφορία του single.
Τελικά, ο John Lennon, εκτός από τα βασικά φωνητικά, έπαιξε αρπίχορδο και μπάντζο, ο Paul McCartney έκανε φωνητικά και έπαιξε μπάσο (Rickenbacker 4001S) και μπάσο βιολί, ο George Harrison έκανε φωνητικά και έπαιξε βιολί και κιθάρα (Fender Stratocaster “Sonic Blue’’) και, τέλος, ο Ringo Starr έπαιξε ντέφι και drums (Ludwig).

Το τραγούδι έτυχε τόσο θερμής υποδοχής ώστε οι Beatles αποφάσισαν να το κυκλοφορήσουν αμέσως σε single. Πράγματι, στις 7 Ιουλίου του 1967 κυκλοφόρησε στη Μεγάλη Βρετανία από την Parlophone και στις 19 του ίδιου μήνα ρίχνει από την κορυφή το «A Whiter Shade Of Pale» των Procol Harum και ανέβηκε στο Νο 1 όπου παρέμεινε για τρεις εβδομάδες.

Την ίδια επιτυχία γνώρισε και στις Η.Π.Α. Εκεί το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 17 Ιουλίου από την Capitol και στις 19 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς, το «All You Need Is Love» ανέβηκε στο Νο 1 αντικαθιστώντας το «Light My Fire» των Doors, την ίδια μέρα που ο drummer των Beatles, Ringo Starr, αποκτούσε τον δεύτερο γιο του, Jason (ο οποίος είναι επίσης drummer).
Το «All You Need Is Love» είναι το πρώτο τραγούδι σε ρυθμό 7/4 που μπήκε στο Top 20 των Η.Π.Α. (το 1973 ακολούθησε το «Money» των Pink Floyd και έκτοτε κανένα άλλο!). Παράλληλα, είναι και το τελευταίο τραγούδι που ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν οι Beatles πριν τον πρόωρο θάνατο του μάνατζέρ τους, Brian Epstein. Ο Brian Epstein πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών στις 27 Αυγούστου 1967. Ο θάνατός του σήμανε την αρχή του τέλος των Beatles, αφού ήταν ο άνθρωπος που κράταγε τις ισορροπίες μεταξύ των μελών του συγκροτήματος.

Στην ταινία «Yellow Submarine» (1968), όπου ακούγεται το «All You Need Is Love», το δεύτερο κουπλέ καθώς και το ορχηστρικό κομμάτι έχουν αφαιρεθεί, ενώ τα «All together now» και «everybody», που λέει ο Paul McCartney, ακούγονται πριν το τελευταίο χορωδιακό τμήμα (σε αντίθεση με το πρωτότυπο όπου ξεκινάει πρώτα η χορωδία).
Εκτός από το «Yellow Submarine», το «All You Need Is Love» χρησιμοποιήθηκε και σε άλλες κινηματογραφικές ταινίες:
- Στην ταινία «Ημέρα Ανεξαρτησίας» (1996) γίνεται αναφορά στο τραγούδι, στη σκηνή όπου ο ηθοποιός Judd Hirsch συζητά με την Margaret Colin για την επίμονη αγάπη της προς τον πρώην της σύζυγο, τον οποίο ερμηνεύει ο Jeff Goldblum.
- Ο John Travolta ερμήνευσε το τραγούδι για τις ανάγκες του soundtrack της ταινίας «Michael» (1996).
- Το τραγούδι αναφέρεται και στην ταινία «Moulin Rouge» (2001).
- Στο «Love Actually» (ελληνικός τίτλος: «Αγάπη είναι…», 2003) το τραγούδι παίζεται σε ένα γάμο ως έκπληξη από τον κουμπάρο και ερμηνεύεται από τον Lynden David Hall (1974-2006).
- Οι Jim Sturgess και Dana Fuchs ερμηνεύουν το τραγούδι στην ταινία «Across The Universe» (2007).

Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε και στο τελευταίο επεισόδιο της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας «The Prisoner» (1967-1968) ενώ τον Αύγουστο του 1999 έδωσε τον τίτλο του σε έναν παιδικό δίσκο με τραγούδια των Beatles.
Επίσης, για τις ανάγκες της παράστασης «Love» του Cirque du Soleil, που περιλαμβάνει τραγούδια των Beatles, ο George Martin και ο γιος του, Giles Martin, έκαναν νέα επεξεργασία στον ήχο του τραγουδιού. Οι βασικές διαφορές εντοπίζονται στα έγχορδα και στα φωνητικά της εισαγωγής, όπου ο ήχος είναι πιο κεντραρισμένος σε αντίθεση με την αριστερή και δεξιά διάχυση του στερεοφωνικού ήχου που έχει το πρωτότυπο, καθώς και στο τέλος του τραγουδιού το οποίο κλείνει με το «Good Night» (το τελευταίο τραγούδι των Beatles από το «The White Album»).

Το «All You Need Is Love» γνώρισε και άλλες εκτελέσεις, μεταξύ των οποίων από τους James Last (η πρώτη το 1967 σε ένα medley και η δεύτερη το 1983), Elvis Costello (ο οποίος το 1985, στο πλαίσιο του Live Aid, το τραγούδησε στο Wembley με συνοδεία μόνο μιας κιθάρας και το πλήθος τραγούδησε τα μέρη που έπαιζαν τα κόρνα στην πρωτότυπη εκτέλεση), Oasis, Echo & the Bunnymen (στο «Ocean Rain» που επανακυκλοφόρησε το 2003), 5th Dimension, Enrique Iglesias, Rod Stewart, Tears For Fears, καθώς και πολλές οργανικές από διάφορες ορχήστρες.

Ο George Harrison ανέφερε το «All You Need Is Love» στο τραγούδι «All Those Years Ago» (1981) με το στίχο «But you point the way to the truth when you say “All you need is love’’». Το τραγούδι του Harrison αποτελεί φόρο τιμής στον John Lennon, ο οποίος δολοφονήθηκε το 1980.
Άλλη αναφορά του τραγουδιού υπάρχει στο «Love Boat Captain» (2002) των Pearl Jam όπου οι στίχοι λένε: «It’s already been sung, but it can’t be said enough. All you need is love».
Επίσης, στο τραγούδι «Ο Πιο Καλός Τραγουδιστής» (1973), που ερμήνευσε και έγραψε ο Κώστας Τουρνάς, οι στίχοι λένε: «Όλο το σύμπαν, σύμπαν άκουσε/ τα τραγούδια του τότε, τα τραγούδια που λέγαν/πως η αγάπη είναι ό,τι χρειάζεσαι εσύ κι εγώ», κάνοντας έμμεση αναφορά στο «All You Need Is Love».

Το «All You Need Is Love» παίχτηκε στο γάμο του Al και Tipper Gore τον Μάιο του 1970. Επίσης ήταν το τραγούδι που ψηφίστηκε ως το αγαπημένο τραγούδι της Μεγάλης Βρετανίας και χρησιμοποιήθηκε για την ανακοίνωση της εισόδου της βασίλισσας Ελισάβετ στο Millennium Dome κατά τη διάρκεια των εορτασμών για τη νέα χιλιετία στις 31 Δεκεμβρίου 1999.
Για τον ίδιο λόγο, στις 2 Ιουνίου 2002, τραγουδήθηκε από χορωδίες σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο κατά τη διάρκεια των εορτασμών του Χρυσού Ιωβηλαίου της βασίλισσας (δηλαδή της 50ης επετείου της βασιλείας της). Βέβαια μην φανταστείτε ότι οι Βρετανοί γιόρτασαν την επέτειο ακούγοντας τον… γαλλικό εθνικό ύμνο. Φρόντισαν και αντικατέστησαν τη «Μασσαλιώτιδα» με τον αγγλικό εθνικό ύμνο «God Save The Queen».

Το 2007 το «All You Need Is Love» χρησιμοποιήθηκε στη διαφημιστική εκστρατεία για τις πάνες Luvs με τους στίχους του τραγουδιού να αλλάζουν σε «All You Need Is Luvs». Παρόλο που έχουν χρησιμοποιηθεί τραγούδια των Beatles και σε άλλες διαφημίσεις, όπως π.χ. το «Revolution» για τη Nike, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο τραγούδι ακούστηκε σε διαφήμιση για πάνες δεν άρεσε στους οπαδούς του συγκροτήματος, οι οποίοι πιστεύουν ότι έτσι κηλιδώνεται η κληρονομιά των Beatles. Και έχουν απόλυτο δίκιο αν αναλογιστεί κανείς ότι το 1967 το «All You Need Is Love» κυκλοφόρησε εν μέσω του πολέμου του Βιετνάμ και συμβόλισε το «καλοκαίρι της αγάπης» ενώ 40 χρόνια αργότερα χρησιμοποιήθηκε εν μέσω του πολέμου στο Ιράκ για να διαφημίσει πάνες.
Δυστυχώς, όμως, τα πνευματικά δικαιώματα του «All You Need Is Love», καθώς και των περισσότερων τραγουδιών των Beatles, ελέγχονται από τη Sony και τον Michael Jackson, γεγονός που σημαίνει ότι οι εναπομείναντες Beatles δεν μπορούν να αποτρέψουν μία εταιρία από την επανηχογράφηση του τραγουδιού και τη χρησιμοποίησή του σε διαφήμιση.
Όταν ρωτήθηκε πάντως ο εκπρόσωπος του Paul McCartney για τα «Luvs» και τη διασύνδεση με το «All You Need is Love», απάντησε ψυχρά, ψυχρότατα: «Ουδέν σχόλιον»...

Το 1978 το κωμικό σχήμα των The Rutles, των οποίων ηγείτο ο Eric Idle των Monty Pythons, μετέτρεψε το «All You Need Is Love» σε… «All You Need Is Cash» στην ομώνυμη τηλεοπτική ταινία-παρωδία, που σατιρίζει τα «Σκαθάρια». Το soundtrack περιλαμβάνει 20 τραγούδια-παρωδίες των Beatles και κέρδισε το βραβείο Grammy στην κατηγορία «Best Comedy Recording Of The Year».

Ο George Harrison, από πολύ καιρό φίλος του Idle, συμμετείχε στο σχέδιο σχεδόν από την αρχή. Μάλιστα έκανε μία cameo εμφάνιση υποδυόμενος έναν δημοσιογράφο που παίρνει συνέντευξη από τον εκπρόσωπο τύπου του συγκροτήματος.
O John Lennon γέλασε τόσο πολύ με την παρωδία και τα τραγούδια, που όταν του έστειλαν τη βιντεοκασέτα και το soundtrack για να δώσει την έγκρισή του αρνήθηκε να τα επιστρέψει!
Ο Ringo Starr είπε ότι του άρεσαν πολύ οι αστείες σκηνές και ότι αυτές που μιμούνταν τις άσχημες στιγμές ήταν πολύ κοντά στην πραγματικότητα.
Ο μόνος που δεν φάνηκε να χάρηκε ιδιαίτερα ήταν ο Paul McCartney που όποτε τον ρωτούσαν για το θέμα εκείνος απαντούσε «ουδέν σχόλιον». Ωστόσο και οι τέσσερις έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για να χρησιμοποιηθούν πραγματικά πλάνα από τις συναυλίες τους για τις ανάγκες της ταινίας των Rutles.

«Μας είπανε ότι συγχρόνως με την ηχογράφηση θα μας βλέπανε απ’ όλο τον κόσμο. Έτσι, είχαμε ένα μήνυμα: Αγάπη. Χρειαζόμαστε περισσότερη αγάπη στον κόσμο» (Paul McCartney, 1967).

«Πιστεύω ότι αν μπεις στην ουσία των πραγμάτων, όποιο κι αν είναι το πρόβλημα, συνήθως έχει να κάνει με την αγάπη. Έτσι νομίζω ότι το «All You Need Is Love» είναι μια αληθινή δήλωση. Δεν σημαίνει ότι το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να φορέσεις ένα ψεύτικο χαμόγελο ή ένα λουλουδένιο φόρεμα κι όλα θα είναι εντάξει. Αγάπη δεν είναι απλά κάτι που το κολλάς στις αφίσες ή στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου ή του τζάκετ. Μιλάω για την πραγματική αγάπη, κι ακόμα πιστεύω σ’ αυτήν. Αγάπη είναι να εκτιμάς τους άλλους ανθρώπους και να τους επιτρέπεις να είναι ο εαυτός τους, αυτό είναι που χρειαζόμαστε» (John Lennon, 1971).

«Το πλεονέκτημα που έχει το “All You Need Is Love” είναι ότι είναι αδύνατον να παρερμηνευτεί. Είναι ένα σαφές μήνυμα που λέει ότι η αγάπη είναι τα πάντα» (Brian Epstein, μάνατζερ των Beatles).

Όσο απλό κι αν είναι το μήνυμα του τραγουδιού, όσο απλές κι αν είναι οι νότες του, το «All You Need Is Love» είναι ένα από τα πιο διάσημα και σημαντικά τραγούδια των Beatles καθώς και από τα πιο σοφιστικέ που έγραψαν κατά τη μεσαία περίοδο του συγκροτήματος.
Η πρώτη του παρουσίαση είναι μία από τις πιο δυνατές, ιστορικά και συναισθηματικά, στιγμές στην ιστορία της rock μουσικής. Συνέλαβε με τον ιδανικότερο τρόπο το κλίμα της εποχής, όπου μεγάλη μερίδα του κόσμου εκδήλωνε την ανάγκη για περισσότερη αγάπη στη ζωή, και έγινε ο ύμνος της hippie ιδεολογίας και του επονομαζόμενου «καλοκαιριού της αγάπης», τότε που υποχώρησαν τα ψυχολογικά φράγματα της συντήρησης και αναδείχτηκε σε απόλυτη αξία ο ελεύθερος έρωτας. Το «All You Need Is Love» δεν είναι απλά το ιδεολογικό επίχρισμα στην ερωτική θεματολογία των Beatles, αλλά είναι η συνταγή τους για το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ, για την απόδραση από τον κομφορμισμό και τη συντριβή της μετριοπάθειας.
Άλλωστε τα χρήματα, και ό,τι μπορούμε να αγοράσουμε με αυτά, μπορούν να κάνουν πρακτικά τη ζωή μας ευκολότερη, δεν είναι όμως αυτά που θα εξασφαλίσουν την ψυχική μας γαλήνη. Η συναισθηματική ασφάλεια, η αλήθεια του αγαπώ και αγαπιέμαι είναι αυτό που χρειαζόμαστε.

Κωνσταντίνος Παυλικιάνης
Λίστα όλων των άρθρων