«Ο Λένον αντιπροσώπευε τη ζωή, ενώ ο Νίξον όπως και τώρα ο Μπους τζούνιορ είναι οι πρόεδροι των ΗΠΑ που αντιπροσωπεύουν τον θάνατο».

Με αυτά τα λόγια ο Αμερικανός συγγραφέας Γκορ Βιντάλ, μιλώντας για τον Λένον, δίνει το στίγμα της ταινίας «The US vs John Lennon», που από τον Σεπτέμβριο θα προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η ταινία, γυρισμένη από τους Ντέιβιντ Λιφ και Τζον Σένφιλντ, είναι ένα ντοκιμαντέρ που δείχνει τη μεταμόρφωση του Λένον από ποπ αστέρα σε ακτιβιστή υπέρ της ειρήνης. Ενώ, παράλληλα, εξετάζει τις προσπάθειες της κυβέρνησης του Ρίτσαρντ Νίξον με τη βοήθεια του FBI και του περιβόητου διευθυντή του, Τζέι Εντγκαρ Χούβερ, να φιμώσουν τον Λένον. Μέσα στην ταινία μιλάνε για τον πολιτικό Λένον όχι μόνο η Γιόκο Ονο, σύντροφός του στην πάλη για την ειρήνη, αλλά και φημισμένοι στοχαστές, όπως ο Νόαμ Τσόμσκι και η μαύρη ακτιβίστρια Αντζελα Ντέιβις.

«Ούτε καν μας είχε περάσει από το μυαλό ότι ήταν επικίνδυνο να παλεύουμε για την παγκόσμια ειρήνη», είπε η χήρα του Λένον, Γιόκο Ονο. «Ημασταν μάλλον αφελείς. Οταν ο Τζον τραγουδούσε στίχους όπως "κανείς δεν μου είπε ότι θα έρθουν τέτοιες μέρες", το εννοούσε πραγματικά». Η Ονο άλλωστε ήταν, σύμφωνα με τους άλλους Beatles, η γυναίκα που έπεισε τον Λένον να συμμετάσχει στο κίνημα ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Μαζί φωτογραφήθηκαν γυμνοί το '69 στο δωμάτιο του ξενοδοχείου τους στο Αμστερνταμ, κάνοντας πράξη το σύνθημα «Κάντε έρωτα, όχι πόλεμο». Ενώ την ίδια χρονιά ηχογράφησαν στο Μόντρεαλ τον αντιπολεμικό ύμνο «Give Peace Α Chance». Αλλά τράβηξαν την προσοχή του FBI, δύο χρονια μετά, όταν μπήκαν επικεφαλής μιας μεγάλης συναυλίας αλληλλεγγύης στον τότε φυλακισμένο Τζον Σίνκλερ στο Αν Αρμπορ του Μίτσιγκαν. Ο Σίνκλερ, διάσημος αντιπολεμικός ακτιβιστής και ιδρυτής του κόμματος των Λευκών Πανθήρων, είχε καταδικαστεί σκανδαλωδώς σε δέκα χρόνια κάθειρξη για κατοχή μικροποσότητας μαριχουάνας. Εκείνη την ημέρα ο Λένον είχε βγει στη σκηνή μπροστά σε δεκαπέντε χιλιάδες άτομα φωνάζοντας «Αρκετά με την απάθεια, ήρθαμε να σας πούμε ότι πρέπει να κινηθείτε αν θέλετε να αλλάξετε κάτι. Η χίπικη φιλοσοφία δεν έφερε αποτελέσματα. Οποτε ξεκινάμε από την αρχή».

«Ποτέ δεν ήμουν πολιτικοποιημένος», λέει ο Λένον στις συνεντεύξεις από το παρελθόν που συμπληρώνουν το ντοκιμαντέρ, «είχα όμως έναν φόβο και μια δυσπιστία απέναντι στην αστυνομία ως παιδί της εργατικής τάξης. Τώρα προσπαθώ να μιλήσω μέσα από τη μουσική μου στους ανθρώπους, να τους πω ότι πρέπει να έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και να παλέψουν για ένα καλύτερο αύριο». Καθώς κορυφωνόταν ο πόλεμος στο Βιετνάμ, η κυβέρνηση του Νίξον είχε στρέψει την προσοχή της ειδικά στον Τζον Λένον. Ο ίδιος ο πρόεδρος Νίξον είχε μια εμμονή «με αυτό τον Beatle» και είχε ζητήσει να ενημερώνεται καθημερινά για τις κινήσεις του. Πίστευε ότι ήταν ο κύριος υπεύθυνος για τη στροφή της ροκ σκηνής στο αντιπολεμικό κίνημα. Αλλωστε, όπως αποκαλύπτει η ταινία, οι προσπάθειες των πρακτόρων του FBI επικεντρώνονταν στην προσπάθεια να βρούνε μια αφορμή για να τον απελάσουν, όπως τη χρήση ναρκωτικών ή την κομμουνιστική προπαγάνδα. Αφού ο Λένον ως Βρετανός υπήκοος αναγκαζόταν να ζητάει βίζα για να μείνει στις ΗΠΑ.

«Η μάχη του Λένον με την κυβέρνηση Νίξον είναι μια σημαντική ιστορία που έπρεπε να ειπωθεί», λένε οι σκηνοθέτες Λιφ και Σένφιλντ. Και, όπως εξηγούν, «αυτή η σύγκρουση δεν ήταν ένα μεμονωμένο επεισόδιο της ιστορίας, αλλά αφορά την πάλη για την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, που παραμένει σημαντική όσο τίποτε άλλο σήμερα». Πολύ απλά οι δύο σκηνοθέτες χρησιμοποιούν την ιστορία ενός καλλιτέχνη που αφιερώθηκε στον αγώνα ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ για να δείξουν ότι η ίδια κατάσταση επικρατεί και τώρα στις ΗΠΑ, όπου ένας πολεμοχαρής πρόεδρος έχει αιματοκυλήσει τη Μέση Ανατολή. Μόνο που τώρα η ροκ σκηνή κοιτάει με απάθεια τα γεγονότα στις οθόνες της τηλεόρασης.

02/08/2006

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
 
Λίστα όλων των άρθρων