Σημάδεψε ανεξίτηλα ως ιδρυτικό μέλος των θρυλικών Beatles, αλλά και με τη μετέπειτα σόλο πορεία του, μια ολόκληρη εποχή. Εμπνευσμένος συνθέτης, «γεννημένος» ερμηνευτής, ενεργός πολίτης, ο Τζον Λένον λατρεύτηκε όσο ελάχιστοι καλλιτέχνες στην ιστορία της μουσικής του 20ου αιώνα. Υπερασπιστής της ειρήνης και της αγάπης, απέκτησε φανατικό κοινό σε όλο τον κόσμο και συνέχισε να γράφει μουσική και μετά τη διάλυση των Σκαθαριών. Εκδήλωσε την κάθετη αντίθεση του στον πόλεμο του Βιετνάμ και στη βία. Προσέφερε τις δυνάμεις και τα δώρα που συνόδευαν τη διασημότητα που είχε κερδίσει στον αγώνα για ένα καλύτερο κόσμο, ως γνήσιο παιδί των 60ς. Στις 8 Δεκεμβρίου δολοφονήθηκε από τον Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν έξω από το διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη. Ακόμη και σήμερα πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι πίσω από τη δολοφονία του βρίσκονταν φορείς μιας διεφθαρμένης εξουσίας, που δεν του συγχώρεσε ποτέ τη στάση του. Ο Τζον Λένον πέθανε ακριβώς τη κατάλληλη στιγμή: στο απόγειο της καριέρας του. Έτσι μοιραία πέρασε για πάντα στο πάνθεον των αθανάτων…

Η αρχή:
Ο Τζον Λένον (John Lennon) γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1940 στο Λίβερπουλ από την Τζούλια Λένον. Στα τέσσερα του χρόνια οι γονείς του χωρίζουν και ο ίδιος μεγαλώνει με την μητέρα του και, κυρίως, με την θεία του, Μίμι. Το 1946, ο πατέρας του, Φρέντι Λένον, ναυτικός στο επάγγελμα, επιστρέφει και ζητάει να πάρει μαζί του τον John στη Νέα Ζηλανδία. Όμως η Τζούλια δεν δέχεται και από κοινού καταλήγουν σε μια συμβατική λύση την οποία θα επιθυμούσε και ο John. Τελικά το αγόρι παραμένει με την μητέρα του ενώ δεν βλέπει τον πατέρα του για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Σε ηλικία 15 ετών και μετά από προτροπή της μητέρας του ο Τζον Λένον αρχίζει μαθήματα κιθάρας. Η θεία Μίμι του αγοράζει την πρώτη του κιθάρα, μια φτηνή «μαθητική» κιθάρα των 17 λιρών. Τον Ιούλιο του 1958 ο John χάνει την μητέρα του εξαιτίας ενός μεθυσμένου αστυνομικού που την χτύπησε με το αυτοκίνητο. Το γεγονός αυτό τον σημαδεύει και γίνεται η αφορμή για να στραφεί στη μουσική, τη ζωγραφική και το αλκοόλ.

Μεγαλώνοντας ασχολείται όλο και περισσότερο με την μουσική, γίνεται ο τρόπος έκφρασής του. Η μεγάλη του αγάπη είναι το ρόκ εν ρόλ και οι επιρροές του προέρχονται από τον θρυλικό Έλβις αλλά και από άλλους: Έντι Κόχραν, Μπάντι Χόλι και Τζιν Βίνσεντ. Στα 16 του δημιουργεί ένα μικρό ερασιτεχνικό συγκρότημα, το Quarrymen, που παίζει κυρίως skifle, μια μουσική τάση της εποχής στην οποία αναμιγνύονταν στοιχεία ιρλανδικής μουσικής και rhythm-n-blues. Το συγκρότημα δίνει κάποιες μικρές συναυλίες στο σχολείο. Η γνωριμία του με τον Πολ ΜακΚαρτνεϊ, στα πλαίσια του συγκροτήματος, αλλά και με τον Τζορτζ Χάρισον είναι η αρχή ενός φαινόμενου της εποχής: τους Beatles.

Οι Beatles:
Τελειώνοντας το σχολείο συνεχίζει τις σπουδές του στο τμήμα καλών τεχνών ακολουθώντας τη συμβουλή ενός καθηγητή του. Εκεί γνωρίζεται και με την μετέπειτα γυναίκα του, Σίνθια Πάουελ. Το 1960 οι Λένον και ΜακΚάρτνεϊ μαζί με τους Χάρισον, Σάτκλιφ και Πιτ Μπεστ ιδρύουν τους Silver Beatles, ένα συγκρότημα «προοίμιο» των Beatles. Ο θρύλος λέει πως πήραν το όνομα τους ακολουθώντας τα παράδειγμα ενός άλλου συγκροτήματος, των Crickets. Λίγο αργότερα συντόμευσαν το όνομα τους σε σκέτα Σκαθάρια και αρχίζουν να δίνουν παραστάσεις σε νυχτερινά κέντρα στο Μπέρκσαϊρ και το Λίβερπουλ. Στη Γερμανία ηχογραφούν για πρώτη φορά ως support συγκρότημα του Άγγλου τραγουδοποιού Τόνι Σέρινταν. Επιστρέφοντας στην Αγγλία ο Σάτκλιφ τους εγκαταλείπει και τα σκαθάρια γίνονται τέσσερα.

Οι συναυλίες διαδέχονται η μια την άλλη, κυρίως στη περιοχή του Merseyside, όπου βρισκόταν και το μετέπειτα διάσημο, χάρη σ’ αυτούς, Κάβερν Κλαμπ. Εκεί τους βλέπει και ο Μπράϊαν Έπσταϊν, ιδιοκτήτης τοπικού δισκάδικου. Λίγο καιρό αργότερα γίνεται και ο μάνατζέρ τους. Την Πρωτοχρονιά του 1962 οι Beatles ηχογραφούν ένα δοκιμαστικό για την Decca Records αλλά απορρίπτονται. Ο Έπσταϊν τους βοηθά να πραγματοποιήσουν ένα ακόμη δοκιμαστικό, αυτή τη φορά για την EMI Records. Πετυχαίνουν και τελικά υπογράφουν συμβόλαιο με την Parlophone, θυγατρική της EMI Records. Κάπου εκεί τοποθετείται και η πρώτη αλλαγή στη στάση του Πολ ΜακΚάρτνεϊ, ο οποίος μοιάζει να σοβαρεύει κάπως. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας κρίνουν ότι ο ντράμερ Πιτ Μπεστ δεν είναι κατάλληλος για το συγκρότημα αλλά και ο ίδιος θέλει να αποχωρήσεις για να εγκατασταθεί μόνιμα στη Γερμανία. Έτσι την θέση του παίρνει ο Ρίνγκο Σταρ, που ήδη γνώριζαν και συμπαθούσαν οι άλλοι τρεις. Οι τέσσερις αυτοί άνθρωποι αποτελούν τους Beatles, ένα συγκρότημα που πρόκειται σύντομα να εξελιχθεί σε φαινόμενο. Η λέξη «Μπητλομανία» γεννιέται αυτή την εποχή.

Τον Αύγουστο του 1962 ο Λένον παντρεύεται την Σίνθια Πάουελ ενώ εκείνη είναι ήδη έγκυος. Τον Απρίλιο του επόμενου χρόνου γεννιέται το παιδί τους, ο Τζούλιαν Λένον. Τέσσερις μήνες αργότερα οι Beatles κάνουν την τελευταία τους εμφάνιση στο Κάβερν Κλαμπ. Τον Φεβρουάριο του 1964 ο Έπσταϊν τους εξασφαλίζει μια θέση στο σόου του Εντ Σαλιβαν. Την εμφάνισή τους αυτή υπολογίζεται ότι παρακολούθησαν 72 εκατομμύρια τηλεθεατές. Έκτοτε, η φήμη τους άρχισε να εξαπλώνεται με ταχύτητα φωτός.

Οι ηχογραφήσεις τους συγκροτήματος είναι ατελείωτες και το ένα hit διαδέχεται το άλλο. Όλα τα τραγούδια, κατόπιν κοινής τους απόφασης, υπογράφουν μαζί ο Λένον και ο ΜακΚάρτνεϊ. Ωστόσο το γυναικείο κοινό, που είναι και το πιο φανατικό, χωρίζεται σε δύο στρατόπεδα. Οι ζωές των δύο σκαθαριών αρχίζουν να αλλάζουν ˙ και όχι με τον ίδιο τρόπο. Ούτως ή άλλως ήταν δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι. Παρόλα αυτά η συνεργασία τους παραμένει άψογη. Τίποτα δεν τους εμπόδισε από το να γράψουν μαζί τεράστιες επιτυχίες και μαζί με τα άλλα δυο μέλη του συγκροτήματος να αποθεωθούν από το κοινό. Οι δυο τους δημιουργούν συνεχώς, γράφουν, διαμορφώνουν τη σκηνή του 60.

Γιόκο Όνο: η αρχή του τέλους;
Κρίσιμο σημείο στη ζωή του ήταν η συνάντηση του με την Γιόκο Όνο (Yoko Ono) τον Νοέμβριο του 1966. Η γιαπωνεζο-αμερικανίδα καλλιτέχνιδα τον γοητεύει σε τέτοιο σημείο ώστε λίγο αργότερα χωρίζει με την Σίνθια Πάουελ και στις 20 Μαρτίου του 1969 την παντρεύεται στο Γιβραλτάρ. Εν τω μεταξύ έχει ήδη κυκλοφορήσει ένας δίσκος που ηχογράφησαν οι δυο τους, με τίτλο Unfinished Music, No1: Two Virgins. Ο δίσκος αυτός εκφράζει τις διαφοροποιημένες μουσικές τους ανησυχίες ενώ στο εξώφυλλό του φωτογραφίζονται γυμνοί.

Για το μήνα του μέλιτος το ζεύγος κατέλυσε στο ξενοδοχείο Amsterdam Hilton όπου παρέμειναν επί μία βδομάδα στο κρεβάτι τους και φωτογραφηθήκαν εκεί θέλοντας έτσι να περάσουν ένα μήνυμα για την ειρήνη και τον έρωτα. Είναι η εποχή του Make Love Not War. Ο Λένον χαρακτηρίζει την κίνηση αυτή «μια κίνηση διαμαρτυρίας για τις συμφορές και τη βία που υπάρχουν στον κόσμο». Κατά τη διάρκεια αυτής της κρεβατικής διαμαρτυρίας ηχογραφούν και το τραγούδι Give Peace A Chance. Στις 31 Μαρτίου έχει πρεμιέρα η ταινία την Όνο Rape. Πριν την προβολή οι δυο τους σε κοινή συνέντευξη τύπου εμφανίζονται μέσα σε μια τεράστια σακούλα, συμβολισμός που ερμηνεύτηκε ως απόπειρα άμβλυνσης της προκατάληψης που «βασανίζει» τις διαπροσωπικές σχέσεις. Ο Λένον αρχίζει πλέον να διαχωρίζει εαυτόν αγρίως.

Το White Album των Beatles ηχογραφείται με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο: το κάθε σκαθάρι μπαίνει στο στούντιο και ηχογραφεί τις ιδέες του. Μοιάζει ως η αρχή του τέλους, ένα τέλος που πολλοί χρέωσαν στη Γιόκο Όνο. Η ίδια σε ερώτηση αν νοιώθει υπεύθυνη για την καριέρα του Λένον απαντά: «Όταν απομονωθήκαμε για πέντε χρόνια και το μυαλό μου γυρνούσε στα περασμένα, σκεφτόμουν: Αν ο Τζον δεν ήταν μαζί μου θα εξακολουθούσε να κάνει δίσκους Νο 1. Το Walls And Bridges δεν πούλησε όσο θα μπορούσε και το His Mind Games δεν έγινε Νο 1. Ο Τζον ήταν απόλυτα και μοναδικά καλλιτέχνης. Χρειαζόταν κάποιον που να είναι περισσότερο εμπορικό μυαλό από κείνον. Αλλά είχε να κάνει με κάποιον που ήταν λιγότερο. Είμαστε ένα καράβι που βούλιαζε και ένοιωθα ένοχη γι’ αυτό. Από καθαρά δισκογραφική άποψη ήμουν καταστροφική γι’ αυτόν. Αλλά αν τον ρωτούσες θα σου έλεγε χωρίς αμφιβολία πως δεν θα το αντάλλαζε με τίποτα στον κόσμο.» Η αντίπερα όχθη υποστηρίζει ότι το τέλος δεν ήταν τίποτε άλλο από φυσική πορεία και εξέλιξη των πραγμάτων: οι τέσσερις νέοι είχαν ωριμάσει και ξαφνικά η προσωπική έκφραση του καθενός πρόβαλλε ως πρωταρχική ανάγκη. Οι διαφορές τους έγιναν πιο σημαντικές από όλα τα στοιχεία που τους κρατούσαν τόσα χρόνια ενωμένους. Και βέβαια ο Λένον ήταν ένα αψίθυμο παιδί.

Το συγκρότημα θα κυκλοφορήσει άλλα τρία άλμπουμ μετά απ’ αυτό: Yellow Submarine (1969), Abbey Road (1969) και Let It Be (1970). Το τέλος μοιάζει πιο κοντά από ποτέ. Τον Απρίλιο του 1970 ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ ανακοινώνει τη διάλυση του γκρουπ και προκαλεί την οργή του Λένον, η οποία διοχετεύεται στο άλμπουμ John Lennon/ Plastic Ono Band, ένα δίσκο απόλυτης ειλικρίνειας, ο οποίος συνοδεύτηκε από μια αποκαλυπτικότατη συνέντευξη στο περιοδικό Rolling Stones. Οι Beatles διαλύονται και έκτοτε ο καθένα ακολουθεί σόλο καριέρα. Το Σεπτέμβριο του 1971 ο Λένον, έχοντας πάντα τη Γιόκο Όνο στο πλευρό του, κυκλοφορεί το άλμπουμ Imagine, ένα από τα πιο επιτυχημένα άλμπουμ όλων των εποχών.

Εν τω μεταξύ οι σχέσεις μεταξύ των ΜακΚάρτνεϊ και Λένον πάνε από το κακό στο χειρότερο ˙ σ’ αυτό συμβάλλουν, εκτός από τους διαφορετικούς πλέον δρόμους των δύο καλλιτεχνών, και τα Μ.Μ.Ε. Το σόλο άλμπουμ του ΜακΚάρτνεϊ Ram και το τραγούδι του Λένον How do you sleep γίνονται φορείς μηνυμάτων του ενός για τον άλλο. Τελικά οι σχέσεις τους αποκαταστάθηκαν τον Φεβρουάριο του 1972 όταν οι δυο τους συναντήθηκαν στη Νέα Υόρκη.

Η μετα-Beatles εποχή:
Λίγο αργότερα ο Λένον ανεβαίνει στο βήμα ενός συνεδρίου που πραγματοποιείται στην πόλη και καταδικάζει την τακτική των Η.Π.Α να κηρύξουν τον πόλεμο στο Βιετνάμ ενώ κάνει έκκληση να τερματιστεί το συντομότερο δυνατό. Αυτή του η κίνηση αναστάτωσε την αμερικανική κυβέρνηση. Λίγες βδομάδες αργότερα ανέκυψε εντελώς ξαφνικά (;) θέμα σχετικά με τη νομιμότητα της παραμονή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, αφού ούτε αυτός ούτε η γυναίκα του ήταν Αμερικάνοι πολίτες. Ωστόσο δεν εκδιώχθηκε από την χώρα. Αντίθετα, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη. Όμως το θέμα επανήλθε τον Οκτώβριο του 1975 όταν δικαστήριο της περιοχής εξέδωσε απόφαση επέλασης του από τις Η.Π.Α. Αλλά ούτε αυτή τη φορά φεύγει αφού δυο μέρες αργότερα η Γιόκο Όνο γεννάει το δεύτερο γιο του, Σον Ταρό. Στις 27 Ιουλίου 1975 δόθηκε άδεια παραμονής στον Λένον και έτσι λύθηκε οριστικά το πρόβλημα που τον ταλαιπώρησε για περίπου τέσσερα χρόνια.

Η γέννηση του γιου του σηματοδοτεί μια νέα περίοδο στη ζωή του: η καριέρα του μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και η οικογένειά του είναι αυτό που τον γεμίζει περισσότερο καθώς και η προοπτική της δημιουργίας διάφορων art-concept μαζί με την Γιόκο. Όσον αφορά τη μουσική του, το καλοκαίρι του 1980 υπέγραψε συμβόλαιο με την Geffen Records και τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε ο δίσκος Double Fantasy, ένας συνδυασμός υλικού του Τζον και της Γιόκο. Οι κριτικοί τον υποδέχτηκαν θερμά και όλα έδειχναν πως άρχιζε μια νέα φάση στην καριέρα του Τζον Λένον. Ωστόσο η ιστορία πήρε μια διαφορετική τροπή…

Το τέλος:
Στις 8 Δεκεμβρίου 1980, στις 5 το απόγευμα, ο Τζον Λένον και η Γιόκο Όνο βγαίνουν από το πολυτελέστατο κτήριο Ντακότα, όπου και διέμεναν, με σκοπό να πάνε στο στούντιο ηχογραφήσεως Plant στην West 44th street για να μιξάρουν το νέο τους μικρό δίσκο Walking On Thin Ice. Στην είσοδο της πολυκατοικίας τους πλησιάζει ο νεαρός Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν ζητώντας ένα αυτόγραφο πάνω στο καινούριο του άλμπουμ Double Fantasy. Ο Λένον υπογράφει ενώ ο φωτορεπόρτερ Paul Goresh της Daily Mail αποθανατίζει τη στιγμή από απέναντι. Ο Τσάπμαν ευχαρίστησε και το ζευγάρι έφυγε. Λίγο αργότερα φεύγει και ο φωτογράφος ενώ ο νεαρός Τσάπμαν του λέει χαιρέκακα: «Περίμενε ποτέ δεν ξέρεις αν θα τον δεις ξανά.»

Στις 10 και 50 το βράδυ ο Λένον και η Γιόκο κατευθύνονται προς της είσοδο του κτηρίου διασχίζοντας την αυλή. Ο Τσάπμαν τους πλησίασε από αριστερά και κρατώντας ένα 38άρι είπε «Ε, Τζον». Ο Λένον μισογύρισε προς το μέρος της φωνής του. Ο νεαρός τον πυροβόλησε πέντε φορές (κατ’ άλλους επτά) στη πλάτη και τους ώμους. Εκείνος αναφώνησε με έκπληξη «με πυροβόλησαν». Σύρθηκε εώς το γραφείο της ασφάλειας του γραφείου και κατέρρευσε. Η Γιόκο Όνο μετά από λίγα λεπτά οδυνηρής έκπληξης άρχισε να φωνάζει κλαίγοντας «Βοηθήστε με παρακαλώ». Στο σημείο έσπευσε ο θυρωρός και ο δολοφόνος άφησε το όπλο και έμεινε ακίνητος. «Ξέρεις τι έκανες;» ρώτησε ο θυρωρός. Εκείνος απάντησε ψύχραιμα «Μόλις σκότωσα τον Τζον Λένον».

Δυο λεπτά αργότερα, στον τόπο του εγκλήματος εφτασε η αστυνομία και ένα ασθενοφόρο. Ήταν όμως πολύ αργά. Στις 10 Δεκεμβρίου η σωρός του Λένον αποτεφρώθηκε αφού πρώτα μεταφέρθηκε με αυστηρά μέτρα ασφαλείας των αρχών από το χώρο που έγινε η ιατροδικαστική εξέταση στο κρεματόριο του Φέρνκλιφ. Ο Τσάπμαν καταδικάστηκε και μια σειρά σεναρίων συνομωσίας είδαν το φως της μέρας. Ο θάνατος του Τζον Λένον με τόσο βίαιο τρόπο απλώς προσέθεσε στο μύθο του.

Είκοσι-πέντε χρόνια μετά:
Είκοσι-πέντε χρόνια μετά το θάνατό του, ο Τζον Λένον συνεχίζει ακόμα να απασχολεί τη κοινή γνώμη, να γίνεται σημείο συζήτησης και αντιπαραθέσεων. Πρόσφατα ανέβηκε στο θέατρο Μπροντχερστ ένα μιούζικαλ με θέμα τη ζωή του Λένον. Πολλοί οπαδοί του αντέδρασαν τόσο στην ιδέα του να ζωντανέψει ο Λένον στη σκηνή όσο και αυτό να γίνει μέσω ενός μιούζικαλ. Ο συγγραφέας του μιούζικαλ, Ντον Σκαρντίνο ήξερε τις παγίδες τις οποίες κρύβει το εν λόγω επιχείρημα αλλά δεν πτοήθηκε. Η ιδέα του να μην εμφανίσει ένα μόνο ηθοποιό ως Λένον αλλά εννέα διαφορετικούς ηθοποιούς (τρεις λευκούς άντρες, δύο μαύρους, μια μαύρη γυναίκα, μία Ασιάτισσα και μία ισπανόφωνη Αμερικανίδα) ήταν το ισχυρό σημείο στην πρότασή του και αυτό που ήθελε η Γιόκο Όνο για να δώσει την συγκατάθεσή της. Η ίδια λέει: «Κατ’ εμέ αυτή η παράσταση είναι μια επανάσταση. Μια σιωπηλή επανάσταση».

Ένα μήνα πριν την επέτειο της γέννησης του ανακοινώθηκε ότι θα κυκλοφορήσει μια νέα, διπλή συλλογή για να σηματοδοτήσει τα 65α γενέθλιά του. Ο τίτλος της είναι Working Class Hero – The Definitive Lennon και περιλαμβάνει 38 κομμάτια από τη σόλο καριέρα του. Επίσης ανακοινώθηκε η κυκλοφορία των άλμπουμ του Λένον σε ψηφιακή μορφή. Η αρχή έγινε με τον επετειακό διπλό άλμπουμ ενώ ολόκληρος ο κατάλογος με τις κυκλοφορίες του θα είναι διαθέσιμος από τις 5 Δεκεμβρίου.

Μια είδηση ήρθε να ταράξει τα νερά στις αρχές Νοεμβρίου: ο νεοϋρκέζος μουσικός Μπρους Μπίερμαν υποστηρίζει ότι έχει στην κατοχή του αποσπάσματα από τρία κομμάτια που ο ίδιος έγραψε μαζί με τον Λένον. Ο Μπίερμαν γνώρισε τον Τζον Λένον το 1972 μέσω του φίλου του Ντέιβιντ Πολ, ο οποίος είχε κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ στην εταιρεία των Beatles, Apple. Ο ίδιος λέει: «Ήμουν κατά κάποιο τρόπο προστατευόμενος του Λένον. Του άρεσε που ήθελα να μάθω πράγματα από αυτόν και όχι να με βλέπουν μαζί του. Το σιχαινόταν αυτό». Τα κομμάτια έχουν τίτλο Central Park, Surprise και One Lonely Tear και ο Μπίερμαν υποστηρίζει ότι γράφτηκαν μεταξύ 1972 και 1977. Ο μουσικός θα κρίνει ανάλογα με το ενδιαφέρον που θα παρουσιαστεί αν θα κυκλοφορήσει τα κομμάτια. Τώρα μπορεί κανείς να τα βρει και να τα ακούσει στην ιστοσελίδα του Μπίερμαν.

Τέλος, στις 7 Νοεμβρίου 2005, η Αμερικανική Ένωση Διευθυντών Περιοδικών (ASME), μέσα από συνολικά 450 υποψηφιότητες που είχαν κατατεθεί από διάφορα περιοδικά (μεταξύ τους Times, Newsweek, National Geographic, Esquire), ανέδειξε κορυφαία φωτογραφία όλων των εποχών αυτή που απεικονίζει τον Τζον Λένον, γυμνό, σε εμβρυακή στάση, δίπλα στη σύζυγό του Γιόκο Όνο. Είχε τραβηχτεί από τη διάσημη φωτογράφο Αννι Λίμποβιτς και φιλοξενήθηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού Rolling Stone τον Ιανουάριο του 1981, λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία του Λένον στη Νέα Υόρκη.

Συντάκτης: Άντρη Κωνσταντίνου
 
Λίστα όλων των άρθρων